سلام این پست موقته و فقط یجورایی درد و دل کردن یا وصیت حساب میشه دارم مینویسم تا اگر یه روزی نبودم این وبلاگمو بخونن شایدم هم بعد عید پاکش کنم اگر زنده بودم میخوام همه حلالم کنن منو فراموش نکنید وای

باید بگم

من هیچیم نیست

فقط یه سرماخوردگیه کوچیک گرفتم

و برای ترسوندن کسی این حرفا رونزدم

فقط دلم میخواست حرف هایی که بهش فکر میکنم رو یه جا ثبت کنم

تاشاید اگر یه روزی نبودم

بقیه حرفامو بخونم

به امید خدا این بحران رو هم پشت سر میزاریم

دارم از نگرانی و استرس برای درسام میمیرم

الان دوهفته است که ولشون کردم به حال خودشون

این ترم خیلی درسام سخت و مهمه

همینجور پیش بره معلوم نیست چی میشه

منکه با آموزش مجازی بشدت مخالفم

شماچی؟؟

البته خوبه چون اینجوری بیشتر قدر درس و دانشگاه و مدرسه رو میدونیم

فردا باید بشینم درس هامو بخونم

همه استادا آموزش مجازی رو شروع کردن

آخه چرا باید غذای مورد علاقه من تند بشه ؟؟؟

اگه شما هم مثل من شبا بیدارین

پیشنهاد میمنم از نماز شب غافل نشین

انقد حرف دارم که نمیدونم کدومشو بگم

امروز با دلتنگی و هوای ابری دلم شروع شد

+درحال حاضر دارم کتاب"زنی با موهای قرمز" رو میخونم

این روز ها که تو خونه ایمم چیکارکنیم که حوصلمون سر نره

۱.فیلم و سریال های قشنگ ببینیم

۲.کتاب بخونیم

۳.درکنار خانواده باشیم

۴.غذاهای موردعلاقمونو درست کنیم

۵.خونه هامونو تمییز کنیم

۶.درس بخونیم(البته اینو زیاد پیشنهاد نمیکنم )

۷.نقاشئ بکشیم یا کارهای هنری انجام بدیم

روز۲۲قرنطینه =10روز تا عید

شاید آخرین پست من در سال ۹۸ باشهعیدتون پیشاپیش مبارک امسال برای من سال خوبی نبود چه از لحاظ روحی و چه از لحاظ درسی یا هرچیز دیگه ولی خدارو شکر میکنم شاید میتونست ازاین بدتر باشهامیدوارم سال ۹۹ برای هم